Szlak Lisów

SZLAK LISÓW  – PUNKTÓW WIDOKOWYCH /W trakcie aktualizacji – opis z roku 2008/

W terenie wyznakowany kolorem brązowym (tło żółte) przebiega następująco: SKM Sopot Kamienny Potok – ul. Małopolska – kościół pw. Zesłania Ducha Świętego – Osiedle Brodwino – Rysie Wzgórze – ul. Okrężna – Wzniesienie Strzeleckie – Wzgórze Olimpijskie – Łysa Góra- Mała Gwiazda – Glinna Góra (Sępie Wzgórze) – Dąb Esperantystów – Stawowie (ul. Smolna).

Szlak ma długość 9,5 km i łączy swym przebiegiem liczne punkty widokowe znajdujące się na terenie Sopotu.

Spacer rozpoczynamy opodal przystanku SKM Sopot Kamienny Potok udając się ulicą Małopolską (towarzyszy nam turystyczny szlak „zielony” do Skarszew) i Kujawską ku widocznemu na skraju lasu kościołowi pw. Zesłania Ducha Świętego. Zbliżając się doń dostrzegamy replikę Krzyża zdobiącego Giewont (dar Zakopanego na 100 -lecie Sopotu) i pomnik Jana Pawła II. Z placu przed kościołem rozpościera się widok na Kamienny Potok i Zatokę Gdańską. Stąd szlak zmierza lasem pozostawiając z lewej kompleks Osiedla Brodwino, a następnie przecina je na wysokości centrum zagłębiając się w las za ul. Malczewskiego.

 

 

Leśne ścieżki i drogi doprowadzają nas opodal Rysiego Wzgórza, na którym wznosiła się wieża obserwacyjna – (dziś niedostępna). Skręcamy na wschód skrajem Doliny Gołębiewskiej pozostawiając w dole Osiedle Przylesie. Opodal Lisiego Wzgórza docieramy do ul. Okrężnej, na której kolejny punkt widokowy z szeroką panoramą Sopotu i Zatoki Gdańskiej. Ulicami Okrężną i Piaskową zmierzamy ku Wzniesieniu Strzeleckiemu. Stąd możemy podziwiać leżące poniżej miasto jak i rozpościerające się po horyzont wody Zatoki Gdańskiej. Schodzimy ku ul. Moniuszki gdzie w „Harnasiu” nad stawem Morskie Oko możemy odpocząć i pokrzepić nadwątlone siły fizyczne.

 

Z czarnym szlakiem turystycznym (Sopot – Kamienica Królewska) osiągamy  Wzgórze Olimpijskie, na którym spoczywają żołnierze Armii Czerwonej polegli w działaniach wojennych w 1945 roku. W miejscu gdzie szlaki osiągają dawny tor saneczkowy (powstały w 1908 roku) skręcamy w lewo schodząc ku Łysej Polanie. Prawym jej skrajem osiągamy sąsiedztwo szczytu Łysej Góry. Szczyt wzniesienia to kolejny punkt, z którego obserwować możemy zarówno Sopot jak i Gdańsk (od Głównego Miasta po Port Północny i Westerplatte, a bliżej Zaspę, Przymorze i Żabiankę) oraz Zatokę Gdańską. W okresie zimy stok Łysej Góry staje się rajem dla narciarzy i saneczkarzy. Dysponuje bowiem wyciągiem i oświetleniem, co umożliwia jazdę do późnych godzin wieczornych.

Wracamy na szlak, by po pokonaniu około 300 m ponownie spotkać „czarny” szlak turystyczny, z którym osiągamy Małą Gwiazdę.

Dnia 17 grudnia 2016 roku wspólnym staraniem, Koleżanek i Kolegów z Oddziału PTTK im. dr. Aleksandra Majkowskiego w Sopocie, został odsłonięty kamień upamiętniający
„Tym którzy wędrowali na szlakach Sopotu, Polski i Świata”.
Ma on przypominać o wszystkich, którzy daleko wyprzedzili nas na szlaku życia.
Kamień ten stanął na Małej Gwieździe, ważnym węźle szlaków turystycznych, dzięki staraniom wszystkich Koleżanek
i Kolegów, którzy do jego budowy dorzucili swoje kamyczki.
W pobliżu ukryto Kapsułę czasu która zostanie otwarta w 100 lecie Oddziału PTTK w 2051r.

Z małej Gwiazdy kierujemy się na południowy wschód by po przejściu „Drogi Zakochanych” i „Zawratu” wejść na Glinną Górę (Sępie Wzgórze). Stąd widzimy Owczą Dolinę z położonym w niej stadionem lekkoatletycznym. Jego budowę podjęto w 1923 roku dla upamiętnienia stulecia założenia kąpieliska – stąd zwany był boiskiem stulecia – zaś użytkowano od 1926 roku. Obecny kształt i wyposażanie są dziełem ostatnich lat, a gospodarzem Sopocki Klub Lekkoatletyczny, w którego szeregach liczna jest grupa olimpijczyków.

 

 

Stadion Lekkoatletyczny fot Magda H.

 

Z punktu widokowego na tym wzniesieniu rozpościera się wspaniały widok na uzdrowisko i Zatokę Gdańską. U podnóża widzimy barwną płytę stadionu lekkoatletycznego usytuowanego w Dolinie Owczej, której nazwę należy wiązać z wykorzystaniem w przeszłości tego terenu do wypasu owiec z folwarku klasztornego cystersów. Dochodzimy do granic rezerwatu. Po lewej okrążamy, Zajęcze Wzgórze. Rezerwat Przyrody „Zajęcze Wzgórze”, zajmuje powierzchnię 11,74 ha. Chronione  jest tam starodrzew buka i dębu. Występuje około 90 gatunków roślin naczyniowych, w tym chronione bluszcz pospolity, jarząb szwedzki, marzanka wonna, konwalia majowa Schodzimy ku Dolinie Świemirowskiej – ponownie spotykamy niebieski szlak spacerowy – przecinamy ją by osiągnąć przeciwległy skraj opodal Dębu Esperantystów.

 

Kamień pamiątkowy – Dąb Esperantystów fot Magda H.
Dąb Esperantystów fot Magda H.

 

Stąd  zmierzamy brzegiem ogrodów działkowych ku ul. Smolnej. Tu również rozpościerają się przed nami widoki na niższe partie doliny i wody Zatoki Gdańskiej. Szlak kończy bieg przy Al. Niepod­ległości w rejonie perli trolejbusowej.

 

opracował  J. Bogucki

 

 

O PTTKu ...

PTTK zrzesza około 61 tysięcy członków. Ma ponad 260 oddziałów zrzeszających około 2500 kół i klubów oraz prawie 200 obiektów noclegowych o różnym standardzie. Baza noclegowa PTTK obejmuje ponad 20 tysięcy miejsc noclegowych w 60 domach turysty, 77 schroniskach górskich, 35 stanicach i ośrodkach turystyki wodnej, 33 ośrodkach campingowych i w 5 zajazdach. Prowadzi sieć 16 muzeów regionalnych, które są ośrodkami tradycji polskiego ruchu turystyczno-krajoznawczego. Gromadzone są w nich unikalne dokumenty i inne materiały świadczące o udziale PTTK i jego poprzedników w rozwoju działalności społecznej i kulturowej w Polsce. Jest wydawcą map, folderów i przewodników. Ponadto w całym kraju posiada biblioteki i Regionalne Pracownie Krajoznawcze.